The Sodom and Gommorah Show

Afgelopen maandag bracht Canvas een reportage uit de reeks van Louis Theroux. De Brits-Amerikaanse filmmaker bracht drie weken bij de familie Phelps door. Samen met haar 71 leden vormt ze de Westboro Baptist Church, een conservatieve christengemeenschap die fel gekant is tegen homoseksualiteit en ‘andere seksuele afwijkingen’. Ze zijn ervan overtuigd dat God de Amerikaanse samenleving straft omwille van haar zondig gedrag en lakse morele houding. Rampen als 9/11, de tsunami in Zuid-Oost Azië en de oorlog in Irak zijn allemaal onderdeel van dit wraakplan. Al meer dan vijftien jaar houdt de familie protestacties tijdens begrafenissen van Amerikaanse soldaten en AIDS-patiënten. Voor de ogen van de rouwende families scanderen ze leuzes als ‘God hates fags’ en ‘Thank God for AIDS’.

Dat sommige mensen, zelfs al gaat het hier om een groep christenfundamentalisten, nog steeds zo over homoseksualiteit denken valt te betreuren. Helaas blijkt dat dergelijke vooroordelen ook dichter bij huis nog steeds voorkomen. Ik denk dan specifiek aan de reacties die de ‘ik ben tolero’-campagne losweekte. Los van het feit of een door de overheid gesubsidieerde campagne het f-woord mag bevatten, ging het voor sommigen althans, duidelijk om het nogmaals uiten van hun bezorgdheid omtrent de waarden en normen in deze maatschappij.

Nochtans heerst er al langer dan vandaag een verregaande onzekerheid over onze normen en waarden: van onderwijs en opvoeding tot allerhande genderpatronen. Mensen weten het zelf niet zo goed meer en keren zich terug in zichzelf. Tegelijkertijd duiken hier en daar moraalridders met pasklare, conservatieve antwoorden op. Hoewel het soort conservatisme waarvan deze groep zich bedient helemaal niet nieuw is, is het op zich wel enorm verontrustwekkend. Sommigen spreken over een opflakkering van het ethisch réveil. Na acht jaar paarse regeringen en de invoering van een aantal heel verdraagzame wetten (van het homohuwelijk tot euthanasie) lijkt de tegenreactie op gang gekomen. Het is genoeg geweest.

Dat blijkt onder andere ook uit het ‘pluralistisch burgerinitiatief’ Actie Gezin, een christelijke zweeporganisatie waarin toppolitici van CD&V, cdH en MR de knots zwaaien. De beweging vond het nodig om de ‘tolero’-slogan volledig af te schieten omdat het ‘niet goed voor de seksuele gezondheid’ zou zijn en tegelijkertijd ook ‘losbandige seks aanmoedigt’ en zodoende de ‘aidsepidemie helpt te vergroten’. Voor wie niet genoeg kan krijgen van dergelijke als fatsoen vermomde razernij neemt best een kijkje op de website van Actie Gezin.

Als er een ding duidelijk is en blijft, is dat dergelijke campagnes hun doel niet voorbij schieten. Uit onderzoek is immers gebleken dat 43,5% van de Vlaamse jongens een negatieve houding heeft ten opzichte van holebi’s, tegenover 23,5% van de meisjes. Er wordt thans niet zoveel teruggevraagd. Recent UA-onderzoek stelt dat holebi-jongeren als een gewone jongeren willen benaderd worden, en niet als holebi-jongeren. Er wordt met andere woorden geen eigenheid of specificiteit geclaimd, maar enkel aanvaarding of acceptatie. Dit realiseren, samen met het vermijden van overbelichting (sowieso contraproductief), zou al een stap in de goede richting zijn. Het is jammer dat daar anno 2008 nog steeds grote budgetten voor moeten uitgetrokken worden.