Heaven, Hell. Believe In Neither, But Fear Them As Well

Het was de Griekse wijsgeer Pythagoras die stelde dat alles in het leven uitdrukbaar is in getallen en harmonische verhoudingen. Wanneer de mens met situaties wordt geconfronteerd waar de conventionele verklaringen van de wetenschap falen, zoekt hij aldus zijn heil in toevalligheden. Maar laat ons een lang verhaal niet te kort maken en aldus beginnen bij het begin.

Zondagen zijn de ideale gelegenheid om dingen te doen die je anders niet doet. Een ‘palmiéke’ kopen om in de badkamer te zetten bijvoorbeeld. Voor zij die nog twijfelen: gemakkelijk in onderhoud, weinig water en licht nodig, én gegarandeerd een permanent vakantiegevoel. Dat laatste is eigenlijk enkel ’s avonds van toepassing, want ’s morgens herinnert het ding je vooral aan het feit dat er dringend op vakantie moet worden gegaan. Wat je ook kan doen is voor de brunch Royale gaan in Cafe Parti. Royale omdat, als levensgenieter annex homoseksueel, elke gelegenheid goed genoeg is om champagne te drinken en je te goed te doen aan een hoop (lekker) eten. Natuurlijk ook omdat na zondag, maandag volgt.

Op maandag werd er trouwens (hard) gewerkt van 8h tot 16h. Een ritueel dat zich voor de rest van week op eenzelfde wijze zou voltrekken. En wanneer ik erover nadenk dat hoogst waarschijnlijk ook voor de rest van mijn leven zal doen. Bij wijze van een imaginaire frustratie zou ik hier een volledige gedachtesprong kunnen maken over pendelirritaties. Al zou dat, functiegewijs, vloeken zijn. In de eigen kerk. In plaats daarvan ga ik maandag na het werk zwemmen. Na enkele honderden meters voel ik dat de spierontsteking in mijn bovenarm nog niet volledig weg is, en tevens blijft een zeurende kniepijn mij parten spelen. Meteen wordt mijn sportschema van de week omgegooid geschrapt. Diezelfde avond heeft ’s levens harmonische verhouding nog meer cijfer nullen in petto. Van kwaad naar erger. Respectievelijk begeeft mijn iPod het, en krijg ik het slechte nieuws dat een vriend in een terminale levensfase zit.

Logischerwijs staat dinsdag meer dan heel even stil. Hoewel ik zo weinig mogelijk tracht na te denken over de ondraaglijke lichtheid van het bestaan, word ik er zo ongeveer om het kwartier mee geconfronteerd. Het wordt pas echt pijnlijk wanneer een Gents marktonderzoekbureau mij voor de –tigste keer opbelt om te peilen naar mijn tevredenheid over mijn gsmoperator. Het is niet dat ik mezelf verheven voel boven een ongetwijfeld blonde del met ongetwijfeld witte gelnagels die ongetwijfeld communicatiewetenschappen gestudeerd heeft omdat enkel dat te combineren viel met een gebuisde Miss België-carrière. Neen, ik was gewoonweg niet in de stemming om een vragenlijst te beantwoorden. Bovendien verspilde het dom wicht eigenlijk al twee van haar tien minuten tijd door mij uit te leggen hoe het allemaal in zijn werk zou gaan, nog voor ik kon zeggen dat ik eigenlijk niet geïnteresseerd was. (Bij nader inzien kon het trouwens ook een gebruinde brunette geweest zijn met veel te opvallende lipstick). Ik heb namelijk al altijd een abonnement gehad via mijn huidige en toekomstige werkgever, weet u.

In ieder geval besluit ik op woensdag het torenhoge cliché ‘je leeft maar één keer’ naar de praktijk te vertalen. Hoewel de latente ondraaglijkheid blijft sluimeren, koop ik mezelf een nieuwe iPod en een Martin Margiela kostuum. Van dat laatste is het misschien beter om de prijs hier niet te vermelden. Immers: als ik zou zeggen dat ik voor een winkelwaarde van 1600EUR (zonder korting weliswaar) geld uitgegeven heb aan een pak, zou dat van mezelf een immense karikatuur maken. Dan doen die noodzakelijke apparence impeccable (nodig voor mijn verdere carrièreverloop) en 60% korting er bitter weinig toe.

Vandaag is het trouwens vrijdag 08/08/08. Daarmee is de cirkel van deze post eigenlijk rond. Mijn Metro-horoscoop voorspelde een paar belangrijke carrièrewendingen waar ik best eens over nadenk. Terwijl ik dit schrijf is mijn chef mij reeds komen uithoren, maar heb ik nog geen extravagant of exorbitant neig aanbod voorgesteld gekregen. Tenzij hier tijdens de laatste veertig minuten verandering in komt, word ik straks vast en zeker ontdekt door een talentenjager in het zwembad. Ik hou je allen op de hoogte.